เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นว่าซูหงฉีดูเหมือนจะโมโห ซือเจาเจาจึงตัดสินใจลงมือก่อนย่อมได้เปรียบในทันที:
“อาสาม คุณปฏิเสธไม่ได้นะ ไม่อย่างนั้นถึงเวลานั้นจะพลอยทำให้พ่อแม่ฉันถูกด่าว่าสั่งสอนเด็กไม่เป็น พวกเขาจะเสียใจเอานะ รู้ไหม”
ซูหงฉีพลันโกรธไม่ลงในชั่วพริบตา ในใจแอบก่นด่าเจ้าสารเลวซือต้าจ้วงนั่นไปอีกยกใหญ่:
“เฮ้อ เธอนี่มัน……”
ซือเจาเจารีบหยิบของขวัญขอบคุณสำหรับอีกสามคนที่เหลือออกมา แล้วกล่าวอย่างจริงจัง:
“สามอันนี้ให้ลุงเว่ยตง ลุงชิงซาน แล้วก็เยาวชนปัญญาชนเซียว ฉันกลัวว่าพวกเขาจะขี้เกรงใจจนไม่ยอมรับไป เลยต้องรบกวนอาสามช่วยแบ่งให้ฉันหน่อย”
เมื่อเห็นซือเจาเจาควักออกมาทีเดียวเป็นผลไม้กระป๋องสุดหรูหรา ซึ่งกระป๋องหนึ่งตกตั้ง 5 เหมา ซูหงฉีก็ตกใจจนต้องถอยหลังไปหลายก้าว:
“แม่หนูตระกูลซือ แค่ช่วยเก็บกวาดบ้านมันเป็นเรื่องที่ช่วย ๆ กันได้ เธอจำเป็นต้องให้ของขวัญอะไรกัน แถมยังเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ขนาดนี้อีก เธอทำแบบนี้ไม่ใช่ว่ากำลังดูถูกพวกอาหรือไง”