ตอนที่ 39 ตอนนี้เธอไปขอโทษซือเจาเจายังทันไหมนะ?

ดังนั้น ซือเจาเจาจึงยิ้มตาหยีพลางเสริมขึ้นมาอีกประโยคหนึ่ง

“จริงสิ ซือเป่าหว่างคือปู่ของฉัน ส่วนเฉินหย่งเฟินก็คือย่าของฉันเอง!”

สิ้นเสียงนี้ บรรดาเยาวชนปัญญาชนรุ่นพี่รวมถึงโหยวเหมยเหมยต่างตกใจจนพากันถอยหลังกรูดไปก้าวใหญ่ มองซือเจาเจาด้วยสีหน้ายำเกรงระคนตัดพ้อ

ไม่สิ สหาย เธอมีญาติทั้งตระกูลที่รับมือยากระดับสูงสุดขนาดนี้ ทำไมไม่บอกแต่แรกเล่า?

สีหน้าของโหยวเหมยเหมยเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาเหมือนจานผสมสี ในใจเต็มไปด้วยความนึกเสียใจ

คุณพระ ถ้ารู้แต่แรกว่าเธอเป็นหลานสาวของเฉินหย่งเฟินนังแก่ใจร้ายคนนั้น ต่อให้ตายเธอก็ไม่กล้าไปหาเรื่องหรอก แล้วทีนี้จะทำยังไงดีล่ะ?

เมื่อเห็นเช่นนั้น พวกเยาวชนปัญญาชนใหม่ต่างก็พากันอึ้งไป หรือว่าปู่ย่าตระกูลซือจะร้ายกาจยิ่งกว่าหัวหน้ากองการผลิตซูกั๋วเฉียง จนเป็นงูเจ้าที่ตัวจริงของหมู่บ้านตระกูลซูกันแน่? มิเช่นนั้นทำไมเยาวชนปัญญาชนรุ่นพี่พวกนี้ถึงได้หวาดกลัวขนาดนี้กันเล่า?