กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หมู่บ้านตระกูลซู หน้าประตูจุดพักเยาวชนปัญญาชน
“แกกล้าด่าฉันเหรอ?”
เยาวชนปัญญาชนหญิงที่เอ่ยปากเหน็บแนมเมื่อครู่เอ่ยซักถามด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ ในแววตายิ่งลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้น
อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องที่เธอมีสายสัมพันธ์เป็นญาติกับคนในหมู่บ้านเลย อย่างน้อยเธอก็เป็นรุ่นพี่เยาวชนปัญญาชนที่มีประสบการณ์มากกว่าอีกฝ่าย ยัยนี่กล้าดียังไงถึงตอกกลับมาตรง ๆ แบบนี้ ช่างเป็นนังแม่หนูเหลือขอที่ไม่รู้ประสีประสาและไร้มารยาทสิ้นดี!
ซือเจาเจาเหลือบมองอีกฝ่ายด้วยสายตาประหลาดใจ พลางเอ่ยถามด้วยความสงสัย:
“ทำไม? จะด่าเธอต้องดูฤกษ์ยามด้วยหรือไง?”
“……”
โหยวเหมยเหมยโกรธจนหอบหายใจถี่ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะสวนกลับไปอย่างไรดี รู้สึกว่าพูดอะไรออกไปก็ผิดไปหมด!
เมื่อเห็นโหยวเหมยเหมยถูกแม่หนูตอกกลับจนพูดไม่ออก เยาวชนปัญญาชนคนอื่น ๆ ต่างก็พยายามกลั้นยิ้มจนมุมปากกระตุก
แค่ก ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่มีความรักต่อเพื่อนร่วมทาง แต่เป็นเพราะปกติโหยวเหมยเหมยพูดจาไม่ใช้สมอง จึงล่วงเกินผู้คนไปทั่วต่างหาก