เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 302 บทส่งท้าย
ต่างจากบรรยากาศในห้องโถงใหญ่ที่อึกทึกวุ่นวายและเสียงโต้เถียงไม่ขาดสาย ครัวที่เจียงหลีกับฮั่วเฉิงอยู่นั้นราวกับดินแดนเล็ก ๆ อันเงียบสงบและอบอุ่น
ทั้งสองเพิ่งก้าวเข้าไปในครัว เจียงหลีก็มองสามีด้วยแววตาเจ็บปวดอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังมองคนน่าสงสารที่ถูกกลั่นแกล้ง “ตอนนี้คุณรู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง?”
นับตั้งแต่รู้เรื่องที่ฮั่วเอ้อร์กูทำกับฮั่วเฉิงไว้มากมายตอนเด็ก ทุกครั้งที่เจียงหลีเห็นเอ้อร์กู ในใจก็จะเอ่อล้นด้วยความสงสารสามีของตัวเอง ยิ่งวันนี้ได้ยินข่าวว่าเอ้อร์กูซวย เธอยิ่งดีใจจนอยากจุดประทัดฉลอง
ฮั่วเฉิงย่อมเข้าใจความหมายของภรรยาตัวน้อย เขาโอบเอวเจียงหลีเบา ๆ ดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอด ก่อนพูดอย่างอ่อนโยน “ไม่เป็นไรแล้ว มันผ่านไปนานแล้ว”
สำหรับเขา สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือภรรยาตัวน้อยที่อยู่ข้างกายและลูกชายที่น่ารัก ความทรงจำดีงามที่ทั้งสองมอบให้ ได้กลบอดีตอันมืดมนที่เกี่ยวข้องกับฮั่วเอ้อร์กูในวัยเด็กจนหมดสิ้น
ตอนนี้ได้ยินว่าเอ้อร์กูเกิดเรื่อง ภายในใจฮั่วเฉิงไม่รู้สึกสะเทือนเลย กลับกันเมื่อเขาเห็นภรรยาตัวน้อยโมโหแทนตัวเอง ก็รู้สึกซาบซึ้งเต็มใจ เขารู้ชัดว่าถ้าไม่ใช่เพราะห่วงเขา ภรรยาก็คงไม่เป็นเช่นนี้