เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 301 รู้หน้าไม่รู้ใจ
หลังจากกลับมาจากฮั่วเฉิง เจียงหลีก็หลับได้สบายใจขึ้นมาก วันนี้ตั้งแต่เช้ามืด พอเธอหาวหวอดลุกขึ้นจากเตียง ก็ได้ยินเสียงทะเลาะวิวาทแว่วมาจากชั้นล่างอย่างเลือนราง
เจียงหลีเต็มไปด้วยความสงสัย เช้าขนาดนี้ ใครกันมา?
เธอลงไปชั้นล่าง เห็นคนทั้งครอบครัวยืนอยู่เต็มพื้นที่ บรรยากาศหนักอึ้งราวกับบีบน้ำออกมาได้
ท่ามกลางผู้คน ฮั่วเอ้อร์กูที่ปกติมักวางอำนาจไม่เห็นใครในสายตา ดูโดดเด่นผิดปกติ ตอนนี้เธอสะบักสะบอมราวกับไก่ตกน้ำที่ถูกพายุฝนกระหน่ำ ผมยุ่งเหยิงติดอยู่บนใบหน้า เปลือกตาบวมแดงราวกับลูกท้อสุก เห็นได้ชัดว่าเพิ่งผ่านการร้องไห้ระบายออกมาอย่างหนักหน่วง
เจียงหลีไม่มีความสนใจในสภาพของอาคนที่สองอยู่แล้ว ความคิดของเธอไม่ได้อยู่ที่อาคนที่สองเลย หลังจากลงมา สายตาของเธอก็รีบมองหาฮั่วหมิงเซวียนในหมู่ผู้คนอย่างกระวนกระวาย