กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 295 ความตั้งใจอันแสนลำบากของเฉิงหมิง
เย่ลั่วลั่วเต็มไปด้วยความจนใจ
“คุณจะมีมาดของขุนนางบ้างไม่ได้หรือไง อย่างน้อยคุณก็เป็นคุณชายซิงหล่างที่ทุกคนยอมรับ ช่วยวางท่าหน่อยได้ไหม”
ใบหน้าที่เดิมทีซิงหล่างบึ้งตึง ถูกเย่ลั่วลั่วทำให้หลุดหัวเราะ
“ได้ ฉันรู้ว่าต้องทำอย่างไรแล้ว”
เฉิงเหยาลากจงซินมาหยุดหน้าประตูสำนักงานของเฉิงหมิงอย่างแข็งขัน และเตรียมจะผลักประตูเข้าไปโดยตรง
แต่ถูกจงซินห้ามไว้
“เดี๋ยวก่อน เรื่องเมื่อวานเธอลืมแล้วหรือ”
เฉิงเหยาจึงตบหน้าผาก นึกขึ้นได้
“อ้อ ใช่ ๆ ๆ ฉันบอกแล้วว่าจะไม่บุ่มบ่ามขนาดนั้นอีก แต่ยังดีที่มีคุณอยู่ข้างฉัน”