กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 293 ฉันรู้ว่าเธอทำได้
ลู่เฉินที่ถูกถามกลับมีท่าทีไร้เดียงสาเสียแทน เขามองตี้อู่ฉู่หรานด้วยสีหน้าราวกับไม่รู้อะไรเลย
“คุณหนูตระกูลตี้อู่ ผมไม่ได้จะพูดอะไรนะ ผมแค่อยากบอกคุณว่าผลไม้นี่อร่อยมาก เมื่อก่อนผมไม่เคยได้กินเลย อร่อยจริง ๆ”
ตี้อู่ฉู่หรานเก็บอารมณ์ทั้งหมดกลับไป มือทั้งสองแนบชิดข้างลำตัวแน่นเพื่อกดข่มอารมณ์ของตน
ท้ายที่สุด เธอโยนช้อนส้อมทิ้ง ลุกขึ้นเดินจากไป
ลู่เฉินมองแผ่นหลังของตี้อู่ฉู่หรานที่จากไป มุมปากแต้มรอยยิ้มยากจะคาดเดา ก่อนกินอาหารต่อโดยไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย
เหตุการณ์เล็กน้อยระหว่างคนทั้งสองล้วนอยู่ในสายตาของตี้อู่เยี่ยนเฉิน