กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0142 ฝันหวานของลู่เฉิน
ทว่าเย่ลั่วลั่วคาดไม่ถึงเลยว่า ทุกคำที่เธอพูด ซืออวิ๋นถิงได้ยินทั้งหมด
สีหน้าของซืออวิ๋นถิงเย็นเยียบถึงขีดสุด หมัดที่กำแน่นสั่นไหวเล็กน้อย กลางอกเจ็บปวดอย่างรุนแรง
เขาจากบ้านของเย่ลั่วลั่วไปอย่างกับหลบหนี แล้วขับรถเหาะตรงไปยังโรงพยาบาลของลั่วเอ่อร์
เมื่อเห็นสีหน้าของซืออวิ๋นถิงย่ำแย่ ลั่วเอ่อร์ย่อมอดกังวลไม่ได้ “หัวหน้า คุณเป็นอะไร สีหน้าดูไม่ดีเลย ต้องการให้ผมตรวจให้ไหม”
ซืออวิ๋นถิงเหลือบมองเขา แล้วพูดว่า “ออกไปกับฉันหน่อย ไปทำธุระที่ดาวเคราะห์ดวงอื่น”