กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 0141 เป็นเพียงทาสของคุณ
เฉินสิงยิ้มแย้มมองส่งซืออวิ๋นถิงอุ้มเย่ลั่วลั่วจากไป ทว่าในวินาทีที่หันกลับ รอยยิ้มบนใบหน้ากลับหายไปสิ้น เหลือเพียงแววตาเย็นเยียบ
เขาใช้เท้าเตะเซียวฟ่างเบา ๆ “คราวหลังจะยุ่งกับคุณหนูคนไหน ก็เบิกตาสุนัขของแกดูให้ดี ไม่ใช่คุณหนูทุกคนที่แกจะแตะต้องได้”
สีหน้ากะล่อนของเซียวฟ่างหายไป แทนที่ด้วยความหวาดกลัว “พวกแกเป็นใครกันแน่ ต้องการทำอะไรกับฉัน อย่าลืมว่าฉันเป็นขุนนาง”
เฉินสิงราวกับไม่ได้ยินคำพูดของเซียวฟ่าง เขาพูดต่อเอง “อ้อ ฉันลืมไป แกอาจไม่มีโอกาสครั้งหน้าแล้วก็ได้”