กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 246 รักษาบาดแผลและวางแผน
เสิ่นชิงเหอเดินถือยาเข้ามาก็พบเหยาเหยานั่งอยู่บนพื้น กางกระดาษออกเป็นกองใหญ่กำลังเขียนอะไรอยู่
ชามยากันแทบหลุดมือ
“เหตุใดจึงไปนั่งบนพื้นเล่า? เตียงเล่า? เก้าอี้เล่า? ข้าบอกแล้วว่าอย่าขยับไปมา เจ้าได้ยินหรือไม่?”
เหยาเหยาไม่แม้แต่จะเงยหน้า ถ่านแท่งยังคงขีดเขียนอยู่บนกระดาษ
“เก้าอี้สูงเกินไป พิงโต๊ะเขียนแล้วคอเจ็บ”
“แผลที่เท้าของเจ้าถูกปราณปฐพีแล้วจะอักเสบ”
เสิ่นชิงเหอวางชามยาลงบนโต๊ะ ก้มลงดึงนางให้ลุกขึ้น ดึงได้ครึ่งทางก็เห็นกระดาษพวกนั้นบนพื้น จึงชะงักไปครู่หนึ่ง
เขียนเต็มถึง 3 แผ่นใหญ่ ตัวอักษรเบี้ยวบิดแต่เส้นชัดเจน ข้าง ๆ ยังวาดวงกลมกับลูกศรไว้หลายอัน ดูคล้ายแผนที่เส้นทางอะไรสักอย่าง
“นี่เขียนอะไร?”