กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 การไล่ล่าครั้งสุดท้าย
ออกจากเมืองติ้งหย่วนมาแล้วยังเดินต่ออีกห้าวัน
สภาพของคณะหลังจากได้พักที่เตาอิฐวันนั้นก็ดีขึ้นบ้าง แต่ก็เพียงเปลี่ยนจาก “ใกล้ตายแล้ว” มาเป็น “ยังไม่ตาย”
แผลของฮั่วเหยียนเริ่มจับสะเก็ด เดินแล้วไม่ซึมเลือดอีก แต่แขนซ้ายยกไม่พ้นบ่า ออกแรงไม่ไหว
ง่ามมือของเว่ยเสี่ยวสือใช้สมุนไพรที่ฟางเสี่ยวอู่หามาพอกไว้สองวัน บวมลดลงแล้ว จับดาบได้แล้ว เพียงแต่กำแน่นแล้วยังเจ็บอยู่
เข่าของโจวหานยังคงบวมอยู่ แต่เดินทางราบไม่เป็นปัญหา เวลาขึ้นลงเนินต้องใช้ไม้เท้าค้ำไว้
กำลังกายของเหยาเหยาฟื้นกลับมาเจ็ดแปดส่วนแล้ว ไม่ต้องให้ใครแบก แต่พอเดินถึงช่วงหลังของแต่ละวันสองขาก็เริ่มเมื่อยล้า ก้าวยิ่งก้าวก็ยิ่งสั้นลง