กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ลาดตระเวน
เหยาเหยารอจนถึงยามสามถึงได้เคลื่อนไหว
ดวงจันทร์ถูกเมฆบดบังไปกว่าครึ่ง เผยให้เห็นเพียงแสงขาวซีดเล็กน้อย พอให้มองเห็นทางใต้เท้า
นางเปลี่ยนเป็นเสื้อสั้นสีเทาเข้มตัวหนึ่ง รัดปลายแขนเสื้อและขากางเกงแน่นหมด ใช้ผ้าดำพันผมไว้ ใบหน้าทาเขม่าก้นหม้อ ทั้งร่างกลมกลืนไปกับสีของราตรี
โจวหานหมอบรออยู่ใต้เชิงกำแพงเรือน
ตอนที่เหยาเหยาปีนข้ามหัวกำแพง โจวหานยื่นมือรับไว้ นางลงพื้นโดยไม่มีเสียง เท้าทั้งสองเหยียบลงบนดินอ่อนเบาเหมือนแมว
“นำทาง”