กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 แขกยามวิกาล
ครึ่งเดือนให้หลัง ราตรีสงัด
กระโจมของเหยาเหยาดับไฟเร็วกว่าปกติ
เว่ยเสี่ยวสือพาคนสี่คนไปซุ่มอยู่สามจุดห่างจากกระโจมสิบก้าว จางหู่เฝ้าจุดเฝ้าระวังลับด้านหลังกระโจม เชือกสะดุดผูกกระดิ่งทองแดงลากจากประตูกระโจมออกไปจนถึงแนวรอบนอกสามสิบก้าว
แสงจันทราสว่างนัก ดวงจันทร์ที่ชายแดนเหนือกระจ่างสะอาด ส่องให้รอยเท้าบนหิมะเห็นได้ชัดเจน
เหยาเหยาไม่ได้อยู่บนเตียง
บนเตียงปูผ้าห่มม้วนเป็นหุ่นคน ตรงตำแหน่งหมอนยัดหญ้าแห้งที่ห่อด้วยเสื้อผ้าไว้ก้อนหนึ่ง มุมผ้าห่มกดไว้ให้เหมือนท่าที่นางนอนทุกวันเป๊ะ ๆ
ส่วนตัวนางนั้นย่อตัวอยู่ในเงามืดมุมกระโจม