กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 เหยาเหยาค้าขาย
เหยาเหยาจ้องมองหนังสัตว์แผ่นหนึ่งที่ฮั่วเหยียนวางแผ่ไว้บนโต๊ะ สีหน้าของนางไม่ค่อยดีนัก
“หนังจิ้งจอกแผ่นนี้ เว่ยเสี่ยวสือกับพวกไปล่ามาคราวก่อน ทางตำบลรับซื้อไปเท่าไร”
ฮั่วเหยียนเกาหัวท้ายทอย
“200 อีแปะ”
เหยาเหยาพลิกหนังกลับด้าน ลูบซับใน แล้วโน้มเข้าไปดม
“หนังสุนัขจิ้งจอกแดงคุณภาพดีขนาดนี้ พอไปถึงร้านเครื่องหนังในจวนมณฑลอย่างน้อยก็ขายได้ 500 อีแปะ หากขนไปถึงเมืองหลวงพลิกได้ถึงสามเท่ายังกว่า”
นางตบหนังแผ่นนั้นกลับลงโต๊ะ
“200 อีแปะ ท่านอาฮั่วรู้หรือไม่ว่านี่เรียกว่าอะไร”
ฮั่วเหยียนส่ายหน้า