เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 จางเสี่ยวหู่มาอีกแล้ว
ตอนที่จี้เหยาเหยาออกจากห้องยา ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิทนัก ในค่ายมีควันไฟจากครัวลอยขึ้นเป็นสาย ๆ กลิ่นเนื้อลอยมาจากทางโรงครัวแต่ไกล
นางก้าวขาสั้น ๆ มุ่งไปทางโรงครัว ในมือกำถุงเก๋ากี้แห้งเล็ก ๆ ที่เสิ่นชิงเหอให้ไว้ เม็ดสีแดงสด นางหยิบใส่ปากเคี้ยวเล่นเป็นขนมเป็นระยะ
เมื่อเลี้ยวผ่านทางเล็กหลังคอกม้า จู่ ๆ ก็มีเงาคนสามเงาผุดขึ้นมาข้างหน้า
การเคี้ยวเก๋ากี้ของจี้เหยาเหยาหยุดลง
จางเสี่ยวหู่ยืนอยู่กลางทาง ปลายจมูกยังแปะยาขี้ผึ้งไว้ ข้างกายแต่ละข้างมีเด็กชายวัยไล่เลี่ยกันยืนอยู่คนหนึ่ง คนหนึ่งอ้วนเตี้ย อีกคนผอมสูง แขนยังพันผ้าด้วยความตั้งใจ คงคิดว่าทำอย่างนี้แล้วดูดุร้ายขึ้น
“จี้เหยาเหยา หยุดเดี๋ยวนี้” จางเสี่ยวหู่เอามือเท้าสะเอว น้ำเสียงมีความอาฆาตที่อัดอั้นมาหลายวัน