กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 แพทย์ทหารน้อย
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา จี้เหยามาห้องยาบ่อยยิ่งกว่าไปโรงครัวเสียอีก
ทุกวันพอกินข้าวเช้าเสร็จก็วิ่งมา เหยียบม้านั่งตัวเล็กตัวนั้นคัดเลือกสมุนไพรอยู่หน้าชั้นวางยา ครกหินที่ใช้บดยาใหญ่กว่าหัวของนางเสียอีก นางจึงเอียงครกพิงไว้กับเข่า ออกแรงบดอย่างชำนาญ มือเล็กกำสากหินบดวนไปทีละรอบ ๆ ท่าทางตั้งอกตั้งใจจนเสิ่นชิงเหอไม่กล้าขัดจังหวะ
“ท่านอาเสิ่น หวงเหลียนชุดนี้ปรุงไม่ทั่วถึง ตอนใช้ให้ลดปริมาณลง”
“ท่านอาเสิ่น บาดแผลของทหารผู้นั้นวันนี้ถึงเวลาทำแผลแล้ว หนองยังทำความสะอาดไม่หมด”
“ท่านอาเสิ่น ไป๋จื่อกับซี่ซินวางในหีบเดียวกันไม่ได้ กลิ่นปนกันแล้ว”