กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 เหยาเหยาล่าสัตว์
“ไม่มีเนื้ออีกแล้วหรือ?”
หน้าโรงครัว ทหารหลายคนล้อมอยู่รอบเตา ยืดคอชะเง้อดูในหม้อ
หม่าต้าจ้วงหอบฟืนแห้งสองมัดออกมาจากห้องเก็บฟืน ใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“หมูป่าตัวเมื่อวานถูกกินหมดเร็วเกินไป วันนี้เหลือแต่กระดูกนิดหน่อยเอาไว้ต้มน้ำแกง พวกเจ้าทน ๆ ดื่มไปก่อนเถิด”
“นี่ก็วันที่สามแล้ว วันวันดื่มแต่น้ำแกง กระเพาะข้าแทบจะคลอนไปหมดแล้ว”
ทหารหนุ่มคนหนึ่งเช็ดมุมปาก
“ในค่ายมิใช่มีไก่เลี้ยงไว้หรือ เชือดสักสองตัวเถิด”
“นั่นคือไก่ตัวเมียออกไข่ ท่านแม่ทัพสั่งไว้ว่าห้ามแตะต้อง”
หม่าต้าจ้วงยัดฟืนเข้าไปในเตา ปัดเศษขี้เถ้าบนมือ