กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ความสงสัยของเสิ่นชิงเหอ
“มาเถิด เหยาเหยา ปลดแขนเสื้อขึ้นอีกหน่อยให้ท่านอาดูสิ”
เสิ่นชิงเหอคุกเข่าลงตรงหน้าม้านั่งเตี้ย ปลายนิ้วแตะเบา ๆ ลงบนท่อนแขนที่ผอมราวกับฟืนเส้นเล็กของนาง
แสงไฟในตะเกียงสาดส่องให้เห็นรอยช้ำเขียวเป็นผืนใหญ่บนผิวเนื้อนั้นจนน่าตกใจ
จี้เหยาเหยานั่งอย่างว่านอนสอนง่าย ปล่อยให้เขาประคองข้อศอกพลิกดู โดยไม่ขยับดวงตาแม้แต่น้อย
“แผลเป็นรอยนี้เกิดได้อย่างไรหรือ”
เสิ่นชิงเหอชี้ไปที่รอยยาวใต้กระดูกสะบักซ้ายของนาง
“จำไม่ได้แล้ว”