กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 398 อีกสองนาที~
【-1】
“ก๊อง~”
“กรอบ..แกรก”
จิ้งซินนั่งลูบแมวไปพลาง แทะเมล็ดแตงไปพลางอย่างเพลิดเพลิน มองสองคนที่กำลังเล่นยื้อเวลากันอยู่กลางสนามอย่างหมดคำพูด “นี่คือวิธีสู้ของสองคนนั้นเหรอ”
เจ้าเจ็ดรับเมล็ดแตงที่จิ้งซินยื่นมาใส่ปาก เคี้ยวชิมรสอยู่พักหนึ่งแล้วพยักหน้า “สองคนนี้เล่นกันแบบนี้มานานแล้วล่ะ”
“...”
พระเหลียวั่งบินหนีไปแล้ว..
เขาทิ้งปริศนาที่ยังไม่มีคำตอบไว้ แล้วตัดสินใจโกยทันที
พลังที่ระเบิดออกมาเหนือระดับตื่นรู้ ไม่ต้องพูดถึงจิ้งซินที่ยังไม่ตื่นรู้ซึ่งตามไม่ทันอยู่แล้ว ต่อให้เป็นเฉินอวี้เหยียนที่ตื่นรู้เรียบร้อยแล้วก็ตามไม่ทันเหมือนกัน