กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 “รุ่นพี่ของผม..สมกับคำว่าอัจฉริยะจริง ๆ..”
“ผมไม่เสียใจ..”
ฉีหลี่เอียงคางพิงด้ามดาบไม้ มองไปไกล ๆ แล้วยิ้มออกมาเบา ๆ
“ผมไม่เคยเสียใจที่คราวนั้นไปเที่ยวอวี๋จง”
“และก็ไม่เคยเสียใจที่ตอนนั้นขวางหน้านักเชิดหุ่นไว้โดยไม่คิดหน้าคิดหลัง”
“ตัวพี่เนี่ย จริง ๆ ก็หัวทึบไปหน่อย”
“ความยุติธรรมแบบดื้อ ๆ ที่พวกเธอพูดถึงน่ะ พี่แก้ไม่ไหวจริง ๆ”
“ดีหน่อยที่ต่อไปก็ไม่ต้องแก้อีกแล้ว”
เฉินอวี้เหยียนไม่พูดอะไร ได้แต่ส่ายหน้าอยู่อย่างเดียว
“ฮ่า ๆ ๆ รุ่นน้องที่ดีของพี่”