กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 “ไม่ต้องร้องไห้นะ ไม่เจ็บ”
“ผมเหลือเวลาแค่ 5 นาทีแล้วนะ..”
..
เขาเอาแต่มองฉีหลี่ที่อยู่ในเขตค่ายกลอย่างเหม่อลอย น้ำตาเริ่มไหลลงมาตามหางตาของเฉินอวี้เหยียน
พอชื่อสกิลหนึ่งแล้วอีกหนึ่งถูกเอ่ยออกมาจากปากฉีหลี่ หัวใจของเฉินอวี้เหยียนก็ดิ่งลงถึงก้นบึ้งในวินาทีนั้น..
หลายสกิลเขาไม่เคยเห็น หรือบางทีก็ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนด้วยซ้ำ
แต่【กลืนกินหัวใจ】..
แสงขาวจ้าเริ่มพวยพุ่งออกมาจากในตัวฉีหลี่ ระหว่างที่ “ไอเซียน” ล้อมรอบอยู่.. ดวงตาของเขาก็กลับไปเป็นแบบเดิมอีกครั้ง
เขาเกาหัวยิ้มให้เฉินอวี้เหยียน ท่าทางเขิน ๆ เหมือนตอนที่เจอกันครั้งแรกยังไงยังงั้น..
ร่างกายของเขาเริ่มซีดขาวขึ้นทีละนิด..