กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 เสียงระฆังที่ก้องกังวานในเขตหมอกหนา
เรื่องแก่นอสูร จักรพรรดิเสือเล่าแบบชิลๆ จบก็จบแบบไม่ทันตั้งตัว
ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังคุยเรื่องจิ๊บจ๊อยอะไรสักอย่าง
แต่..คนพูดไม่ได้คิดอะไร คนฟังน่ะสิคิดไปไกล
สิ่งที่มันไม่ทันสังเกตก็คือ เฉินอวี้เหยียนที่อยู่ไม่ไกลทั้งคนกำลังตะลึงไปแล้ว
ถ้าไม่มีความไวแค่นี้ เขาก็ไม่สมกับที่กล้าเรียกตัวเองว่าพ่อค้าข่าวของกองทัพที่เจ็ดหรอก
“เรื่องปริศนาที่ราชาอสูรจะก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิ..” เฉินอวี้เหยียนสูดลมหายใจลึก พึมพำ “ถ้าเป็นอย่างที่จักรพรรดิเสือพูดจริงๆ”
“เรื่องนี้มันใหญ่เกินไปแล้ว”
“แก่นอสูรที่เกิดจากพลังทั้งตัวของจักรพรรดิอสูร..”