เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
“ลองคำนวณดูแล้ว ราว ๆ พรุ่งนี้หรือมะรืนนี้ น้าชายก็คงมาถึง ถึงเวลานั้นหากเจรจากันเรียบร้อย พวกเราก็จะเข้าเมืองกัน” อวี่ฉือซั่วนับนิ้วพลางกล่าวขึ้นอย่างกะทันหัน สายตาของทุกคนพลันประสานกัน เมื่อธัญพืชมาถึง พวกเราก็จะรอดแล้ว
“ข้าชักอยากรู้จริง ๆ ว่าเสวี่ยเอ๋อร์ตัวน้อยคิดวิธีเหล่านี้ขึ้นมาได้อย่างไร?” อวี่ฉือซั่วเอนกายนอนลงบนพื้นราวกับปลดเปลื้องภาระหนักอึ้ง น้ำเสียงเอ่ยถามอย่างสบาย ๆ
กู้เฟยเสวี่ยไม่ตอบ นางขยับร่างเข้าไปแนบข้างหูอวี่ฉือซั่วด้วยท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ
“ที่จริงข้าเป็นเซียนหญิง ดังนั้นเรื่องพวกนี้ย่อมไม่เหลือบ่ากว่าแรง”
อวี่ฉือซั่วรู้สึกคันที่ใบหู เมื่อเข้าใจว่ากู้เฟยเสวี่ยไม่ต้องการเอ่ย เขาจึงไม่ซักไซ้ต่อ ก่อนฉวยร่างของนางขึ้นมาตามจังหวะ “โอ๊ย เช่นนั้นเสวี่ยเอ๋อร์ช่วยทำให้คนพวกนี้หายไปทั้งหมดได้หรือไม่?”