กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
“หลายเดือนก่อน ภัยพิบัติทางธรรมชาติและเคราะห์ร้ายจากน้ำมือมนุษย์ทำให้ผู้พลัดถิ่นกระจัดกระจายไปทั่ว มีผู้พลัดถิ่นจำนวนมากหนีจากตัวเมืองอำเภอชายขอบมา เจ้าเมืองเหลียงเปิดคลังแจกจ่ายธัญพืช แต่เมื่อเห็นว่าผู้พลัดถิ่นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เมืองเหลียงก็รับไม่ไหว จำต้องปิดเมือง ส่วนผู้พลัดถิ่นที่อยู่ในเมือง แม้จะมีคนใจดีคอยช่วยเหลือจนพอได้อิ่มท้อง กลับยังไม่รู้จักพอ ถึงกับก่อเหตุปล้นชิงทรัพย์ตามบ้านเรือน”
“ภัยพิบัติในวันนั้น เมืองเหลียงย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยงได้เช่นกัน เสบียงภายในเมืองขาดแคลน จิตใจผู้คนจึงหวาดหวั่นไปชั่วขณะ ผู้คนที่หิวโหยจนถึงที่สุดเริ่มก่อไฟ บุกปล้นและทุบทำลาย กระทั่งเริ่ม…กินคนด้วยกันเอง”