ตอนที่ 17 จวนเกิดวิกฤต

ในดวงตาของหวังอู่พลันปรากฏไอสังหารเข้มข้น “ข้าอุตส่าห์มองเห็นความหวังที่จะมีชีวิตรอดได้อย่างยากเย็น พวกสวะเช่นพวกเจ้ายังคิดจะทำลายความหวังของข้าอีก ช่างรนหาที่ตายเสียจริง”

เขาพลันระเบิดพละกำลังออกมา หมัดเดียวต่อหนึ่งคน บีบบังคับให้ผู้พลัดถิ่นเหล่านี้ถอยร่นอย่างหนักหน่วง

คนอื่น ๆ ก็เดือดดาลไม่ต่างจากเขา กระทั่งเด็กบางคนที่อายุน้อยกว่ากู้เฟยเสวี่ย เพื่อปกป้องเสบียงของตนเอง ต่างหาโอกาสทุ่มแรงทั้งหมดขว้างก้อนหินใส่คนเหล่านี้อย่างสุดกำลัง

ทว่าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนเหล่านี้ เมื่อแย่งอาหารไม่ได้ พวกมันก็อ้าปากก้มลงกัดร่างของผู้คน

“โอ๊ย นิ้วมือของข้าถูกมันกัดขาดแล้ว”

มีคนถูกกัดนิ้วมือขาด จึงเกิดความคิดอยากถอยหนี