กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
เจ้ากู้เฟยเสวี่ยผู้นี้คงมิได้ถูกภูตพรายเข้าสิงจริง ๆ กระมัง?
เมื่อฮุ่ยเหนียงคิดได้เช่นนั้น นางก็หวาดหวั่นจนจิตใจสับสน มือกลับฝังลงในดินโดยไม่รู้ตัว พยายามทำให้ผงบนมือหลุดออก
“ยิ่งปิดบังก็ยิ่งเปิดเผย นั่นแหละคือเจ้า”
น้ำเสียงเยาว์วัยที่แค่นเยาะพลันระเบิดข้างหูดุจอัสนีสะท้านฟ้า ฮุ่ยเหนียงเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน สบเข้ากับสายตาคมกริบของกู้เฟยเสวี่ย จนตกใจแทบสิ้นสติ
“ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังพูดอะไร นางอสูร รีบไสหัวไปเสีย!”
มือเล็ก ๆ ของกู้เฟยเสวี่ยดุจคีมเหล็ก กระชากมือของฮุ่ยเหนียงออกจากดินในฉับพลัน
เมื่อเห็นนิ้วมือที่ถูกดินปกคลุมยังมีสีขาวปรากฏให้เห็นราง ๆ มุมปากของกู้เฟยเสวี่ยก็ยกขึ้นเป็นรอยแค่นหัวเราะ ช่างแตกต่างอย่างชัดเจนกับรูปลักษณ์เด็กน้อยแสนประณีตน่ารักของนาง