กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
ผู้คนไม่น้อยก็เริ่มได้สติขึ้นมาเช่นกัน พวกเขาไม่ยอมเดินไปตามถนนหลวงดี ๆ แต่กลับยืนกรานจะเข้าไปยังส่วนลึกของภูเขา นี่ไม่เท่ากับส่งตัวเองไปเป็นอาหารของเสือดาวหรอกหรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น สถานที่แจกจ่ายเสบียงบรรเทาภัยของราชสำนักจะไปอยู่ที่นั่นได้อย่างไร?
ต้องเป็นกู้หล่างแน่ที่คิดร้าย หวังหลอกพวกเขาไปยังสถานที่แห่งนั้น
เมื่อคิดได้เช่นนี้ ความโกรธแค้นของผู้คนก็ปะทุขึ้น!
“ในครอบครัวพวกเจ้านี้ตกลงมีใครเป็นคนตัดสินใจหรือไม่? เหตุใดต้องฟังคำพูดของเด็กหญิงวัยเจ็ดขวบคนหนึ่งด้วย?”
“พวกเราอยากตายก็ปล่อยให้พวกเราตายไป อย่าลากพวกเราไปด้วย!”
“...”
ผู้คนต่างพูดโต้เถียงกันเซ็งแซ่ด้วยความเดือดดาล แทบอยากฉีกครอบครัวกู้เฟยเสวี่ยออกเป็นชิ้น ๆ