กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 ธูปดับ
เมื่อเสียงคำสุดท้ายขาดลง อู๋ซูเหนียนก็ยื่นมือออกไป จ่อธูปเข้ากับเปลวเทียน
ลมหายใจของทุกคนพลันหยุดนิ่ง สายตาทุกคู่จับจ้องอยู่ที่ธูปดอกนั้น
เผยเซี่ยวบีบแขนเซี่ยจือเฟยแน่นจนมือสั่น ถึงขั้นที่แม้จะมีเสื้อผ้ากั้นอยู่ เขาก็ยังรู้สึกได้ว่าขนทั้งตัวของตัวเองค่อย ๆ ลุกชันขึ้นทีละเส้น
“เซี่ยห้าสิบ?”
“หุบปาก!”
เซี่ยจือเฟยจ้องธูปดอกนั้นเขม็ง ไม่กะพริบตาแม้แต่นิด
ในลานเรือนเงียบสงัดราวกับความตาย แม้แต่เสียงหายใจแผ่วเบาที่สุดก็ยังไม่ได้ยิน
เวลาในชั่วขณะนี้ถูกขยายให้กว้างใหญ่ ยืดยาวออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เพียงแค่ช่วงหายใจไม่กี่ครั้งกลับเชื่องช้าราวกับผ่านไปทั้งชั่วชีวิต