กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 472 ถูกกำหนดไว้ตั้งแต่แรกแล้ว
รอยยิ้มบนหน้าของเทียนหล่างค่อย ๆ จางหายไป ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ข้านึกว่าคู่ต่อสู้ของข้าตั้งแต่ต้นจนจบจะเป็นตัวตนผู้นั้นเสียอีก!”
“ข้าเดินหมากประลองกับเขาเพียงลำพังมาเนิ่นนานชั่วกัปชั่วกัลป์ นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าข้ายังไม่ทันตัดสินแพ้ชนะกับเขา เจ้าก็มาถึงแล้ว!”
พูดพลางสะบัดแขนเสื้อ ชี้ไปยังม้านั่งหินฝั่งตรงข้ามแล้วบอกเรียบ ๆ “เชิญ!”
หนิงหย่วนมองม้านั่งหินที่ว่างเปล่า แล้วมองกระดานหมากบนโต๊ะที่ไร้ตัวหมากใด ๆ
สีหน้าของเขาดูผ่อนคลายไม่ยึดติด แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งหินอย่างสงบนิ่งเป็นธรรมชาติ!
เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว มันไม่ใช่แค่เรื่องการตัดสินแพ้ชนะธรรมดา ๆ อีกต่อไป!
ถึงจะได้คุยกันแค่ไม่กี่ประโยค แต่หนิงหย่วนก็พอมองออกแล้วว่านิสัยของเทียนหล่างเป็นอย่างไร และเป็นคนแบบไหน!