เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 442 เจ้าและข้าล้วนเป็นคนใต้หล้า
หนิงหย่วนที่ก้าวเข้ามาในพุทธอาณาจักรไร้ประมาณ กลับไม่ได้ตกอยู่ในภาพลวงตา ไม่ได้จมดิ่งสู่แดนสุขาวดีเลยแม้แต่น้อย!
จึงไม่มีคำว่าทำลายภาพลวงตา เขาปรากฏตัวในพุทธอาณาจักรไร้ประมาณด้วยตัวตนที่แท้จริงตั้งแต่แรก!
คนแบบไหนน่ากลัวที่สุด คนที่ไร้กิเลสไร้ความต้องการนั่นแหละน่ากลัวที่สุด!
หนิงหย่วนเชื่อมั่นว่า ตัวเขาในยามนี้คือตัวตนที่ดีที่สุดแล้ว! นี่คือทุกสิ่งที่ข้าต้องการ!
ไม่ผูกพันอาลัยกับอดีต! อยู่เพียงกับปัจจุบัน! และไม่หวาดหวั่นต่ออนาคต!
ทว่าพุทธอาณาจักรไร้ประมาณมีไว้สำหรับผู้ที่มีความปรารถนา จึงพูดได้เลยว่าไม่มีผลกับหนิงหย่วนแม้แต่นิดเดียว!
นับตั้งแต่เสี้ยวพริบตาที่หนิงหย่วนปรากฏร่างจริงบนยอดเขา ประมุขพุทธะก็เริ่มสงสัยในตัวเองขึ้นมาทันที!