กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 441 ตัวข้าในยามนี้! คือตัวข้าที่ดีที่สุด
ครานี้ยังไม่หมดเพียงเท่านี้ หนิงหย่วนยังได้เห็นอวิ๋นซูด้วย!
ในพุทธอาณาจักรอันไร้ประมาณ นางกลายเป็นจอมยุทธ์หญิงผู้ผดุงคุณธรรม ออกท่องยุทธภพ ช่วยเหลือผู้ยากไร้และกำราบคนชั่วช้าด้วยกระบี่ในมือ!
เดินทางผ่านขุนเขาและสายนทีมานับไม่ถ้วน ได้พานพบทั้งผู้คนและเรื่องราวมากมายเช่นกัน!
ใบหน้าของนางมักจะเปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มอันแสนสุขใจอยู่เสมอ!
ส่วนไป๋สวินชิงกลับอยู่นอกเหนือความคาดหมายของทุกคน นางถึงกับกลายสภาพเป็นดอกไม้ป่าดอกหนึ่งที่เบ่งบานอยู่กลางผืนหิมะอันเหน็บหนาว!
คอยพลิ้วไหวไปตามสายลม ไร้ซึ่งพลังฝึกปรือ ไร้ซึ่งความคิดความอ่าน หรือแม้กระทั่งสติสัมปชัญญะก็ไม่มี!
อาจเป็นเพราะพายุหิมะโหมกระหน่ำมาทั้งคืน กลีบดอกของมันจึงเต็มไปด้วยเกล็ดน้ำแข็งเกาะกุม!
หรืออาจเป็นเพราะแสงแดดอบอุ่นยามเช้าที่เพิ่งสาดส่อง มันจึงเริงร่าอย่างมีความสุข!