กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 418 กาลเวลาดั่งบทเพลง
แต่หนิงหย่วนกลับไม่พูดออกมา เพียงบอกเรียบ ๆ ว่า “ไปกันเถอะ ไปดูให้เห็นกับตา! ทุกสิ่งที่พวกเราอยากรู้ล้วนอยู่ในนี้!”
คนที่เหลือไม่สนใจสิ่งอื่นใด เพียงก้าวตามหลังหนิงหย่วนไป
แม้ไป๋สวินชิงจะลังเลอยู่บ้าง แต่ฝีเท้าก็ยังคงแน่วแน่!
ในที่สุดคนทั้งกลุ่มก็เดินมาถึงเบื้องหน้าม่านแสงสายนั้น!
ม่านแสงสีทองงดงามตระการตาราวกับผ้าแพรบางเบาอันเฉิดฉาย!
หนิงหย่วนสัมผัสได้ถึงพลังแห่งกาลเวลาอันเข้มข้นจากในนั้น!
ทว่ามันกลับไม่ได้เป็นของยุคสมัยนี้!
หากแต่มาจากยุคบรรพกาลอันแสนยาวนานในมหายุคก่อน!
หนิงหย่วนไม่ได้ผลีผลามบุ่มบ่ามเข้าไป แต่กลับยื่นมือออกไปข้างหน้า ยื่นแขนทั้งข้างเข้าไปในม่านแสง!