กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 417 สมหวังดั่งใจที่เกราะวาฬ
หนิงหย่วนมีสีหน้าเคร่งเครียด “จักรพรรดิหนิงบรรพบุรุษของข้าก็เป็นเพราะ...”
ยายเหยาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เป็นเช่นนั้นจริงๆ หากศึกครั้งนั้นไม่รบ!”
“ยามนี้ก็คงไม่มีต้าหลัว ไม่มีหกภพภูมิ และไม่มีซานไห่อื่นอีกแล้ว!”
“โลกนี้จะมีเพียงที่แห่งเดียว นั่นก็คือเก้าชั้นฟ้าสิบพิภพ!”
“แต่ผู้คนในโลกกลับไม่เข้าใจ! เพียงเพราะจักรพรรดิหนิงทำห้าทวีปสูญหายไป! จึงกลายเป็นเป้าให้ผู้คนก่นด่าสาปแช่ง!”
“คนที่เคยร่วมรบในศึกนั้น ไม่มีใครได้จุดจบที่ดีเลยสักคน!”
“แม้แต่ลูกหลานของพวกเขา ก็ยังถูกเรียกว่าสายเลือดคนบาป ต้องเฝ้าด่านซานไห่อยู่ถึงสามหมื่นปี!”
“ซานไห่อื่นๆ มีเพียงเจ้าผีขาวแห่งซานไห่อเวจีเท่านั้นที่ยื่นมือเข้าช่วย!”
“ที่เหลือต่างก็ยืนมองดูอย่างเย็นชาทั้งสิ้น!”