กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 392 บาปหนาพัวพัน
ดาบเดียวฟาดฟันผู้บำเพ็ญนับล้านจนสิ้น ศพเกลื่อนกลาดกองพะเนินเป็นภูเขาเลากา!
แม้กระทั่งผู้บำเพ็ญกระบี่แห่งด่านซานไห่และผู้บำเพ็ญเก้าแคว้นก็ยังพากันยืนอึ้ง!
วังมรรคาขั้นที่สิบของหนิงหย่วนมันคืออิทธิฤทธิ์แบบไหนกันแน่?
ถึงได้ร้ายกาจพอให้เขาฟันดาบเดียวสังหารผู้บำเพ็ญได้ถึงล้านคน?
ใต้คำว่าหยุดนิ่ง ไม่แบ่งแยกมิตรหรือศัตรู!
พวกเขาจึงไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่!
สิ่งที่ไม่รู้นี่แหละคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด!
ไป๋สวินชิงที่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองถึงกับสูดหายใจเฮือกด้วยความตกตะลึง!
แม้แต่นางยังตกใจกับภาพตรงหน้าจนหน้าถอดสี พลางเอ่ยอย่างตื่นตระหนกว่า “แช่แข็งกาลอวกาศ? กระทั่งสายธารกาลเวลาก็ยังหยุดนิ่งได้งั้นหรือ?”