กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 263 เหมันต์ผ่านพ้น ใต้หล้ารับวสันต์
ตอนนี้หัวใจของโม่โหรวถูกความหวานชื่นก้อนใหญ่เข้าครอบงำ หวานจนแทบจะล้นปรี่ออกมา ทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ นางรู้สึกว่าวันนี้เป็นวันที่ตัวเองมีความสุขที่สุดในรอบหลายปีมานี้เลยทีเดียว
นางพยายามข่มอารมณ์ในใจเอาไว้ แล้วประคองแผ่นจดหมายขึ้นมาอ่านดูอย่างละเอียดอีกครั้ง
“ใบหวยโบราณสองใบนั้นเป็นใบของต้นหวยโบราณที่หอชมสมุทร พวกเขาบอกว่าชายหญิงที่มีใจให้กันหากไปกราบไหว้อยู่ข้างต้นหวยโบราณ ถ้ามีใจจริงต่อกันก็จะได้ใบหวยที่มีเส้นใบเหมือนกันเปี๊ยบสองใบ”
“เสียดายที่เจ้าไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่ข้าหาใบหวายที่มีเส้นใบเหมือนกันเจอสองใบ ก็เลยส่งให้เจ้า…”
“ตอนอยู่ที่บึงใหญ่หวินเมิ่ง ข้า…ความจริงข้าได้ยินที่เจ้าพูดแล้วนะ เจ้าบอกว่าในโลกนี้คงไม่มีผู้หญิงคนไหนโง่พอจะมาชอบข้า แล้วยังบอกว่าตัวเองโง่อีก…”
“ถ้าอย่างนั้น…เจ้ายังยอมโง่แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ หรือเปล่า?”