เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 262 ตอนนี้ข้าเริ่มชอบเจ้าขึ้นมานิดนึงแล้วนะ
หนิงหย่วนเรียกได้ว่าเค้นสมองจนแทบแตก อึกอักอยู่นานสองนานก็พูดไม่ออกสักประโยค เรื่องจีบสาวนี่เขาไร้ประสบการณ์สิ้นดีจริง ๆ
ทำได้แค่พูดออกไปอย่างแห้งแล้งประโยคหนึ่งว่า “เจ้าปฏิบัติต่อแม่นางด้วยความจริงใจ นางก็ย่อมปฏิบัติต่อเจ้าด้วยความจริงใจเช่นกัน...”
เฟิงจิ่วชะงักไปก่อน จากนั้นก็ขมวดคิ้วแน่นจมอยู่ในความคิดครู่หนึ่ง แววตาพลันสว่างวาบขึ้นมาแล้วพูดว่า “สมกับเป็นท่านอาจารย์ผู้เจนจัดในด้านนี้จริง ๆ แค่ประโยคเดียวก็ครอบคลุมแก่นแท้ทั้งหมดแล้ว!”
“ไม่ว่าจะมีลูกเล่นร้อยเล่ห์กลใด หรือคำหวานหยดย้อยแค่ไหน เมื่ออยู่ต่อหน้าใจที่ซื่อตรงจริงใจล้วนต้องซีดเซาไร้พลัง ต้องเริ่มจากใจจริงก่อน! นี่แหละคือการคืนสู่สามัญที่แท้จริง เมื่อก่อนทำไมข้าถึงคิดไม่ถึงนะ ขอบคุณท่านอาจารย์ที่ช่วยชี้แนะ!”