เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 240 ไม่มีเรื่องใดที่ควรได้มาเปล่าๆ
นางไม่คิดจะปิดบังอะไรอีกแล้ว เพราะทนเห็นหนิงหย่วนถูกรังแกไม่ไหวจริงๆ!
เวลาห้าปี รอนแรมข้ามน้ำข้ามเขานับหมื่นลี้ ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน หนิงหย่วนก็พยายามพาน้องอวิ๋นซูฝ่าฟันมาจนถึงที่นี่ ทั้งยังดูแลนางเป็นอย่างดี
ถึงเขาจะรู้ว่าอวิ๋นซูอาจจำตัวเองไม่ได้อีกแล้ว แต่หนิงหย่วนไม่เคยหวังผลตอบแทน ไม่เคยต้องการสิ่งใด ขอแค่อวิ๋นซูมีชีวิตอยู่อย่างปลอดภัยก็พอ
ทว่าสุดท้ายกลับได้รับสายตาเย็นชาจากแดนศักดิ์สิทธิ์ผนึกน้ำแข็ง ซ้ำยังถูกเหยียดหยามด้วยเงินทอง โดนข่มเหงถึงหน้าประตูเขา แม้แต่น้ำชาร้อนสักจอกยังไม่ได้แตะ กลับถูกทุบตีจนบาดเจ็บไปทั้งตัวแล้วโยนออกมา
วัยหนุ่มย่อมมีศักดิ์ศรี ในใจหนิงหย่วนจะไม่โกรธได้อย่างไร? เป็นแดนศักดิ์สิทธิ์แล้วยังไง? มีอำนาจแล้วจะรังแกคนอื่นได้หรือ?