กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 239 เมฆสลายเห็นตะวันแล้วหรือยัง
ในใจของหนิงหย่วนว่างเปล่าโหวงเหวง เหมือนถูกใครบางคนควักเอาทุกสิ่งทุกอย่างในใจออกไปจนหมด มีรูโหว่ขนาดใหญ่ที่ไม่อาจถมให้เต็ม
เย่เทียนหานมีแววตาลึกล้ำ เขาคิดไม่ถึงเลยว่าแดนศักดิ์สิทธิ์เยือกแข็งจะเกิดจุดเปลี่ยนขึ้นในยุคที่ตนครองตำแหน่ง จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นฮึกเหิมในใจ
จักรพรรดิเหลียงที่หายสาบสูญไปสามหมื่นปีกระทั่งหวนกลับมาแล้ว!
พอมองไปยังหนิงหย่วนที่เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง บนตัวยังมีคราบเลือดติดอยู่นั้น ก็อดขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้ เจ้าคนนี้ทำไมยังไม่ไปอีก? กำลังรอให้ปูนบำเหน็จหรืออย่างไร?
แต่มันก็จริง หากไม่ใช่เพราะเขา จักรพรรดิเหลียงก็อาจไม่ได้กลับมา
เห็นเพียงเขาโบกมือทีหนึ่ง หยกเขียวมรกตชิ้นหนึ่งก็ลอยออกไป ลอยนิ่งอยู่ตรงหน้าหนิงหย่วน