เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 174 บรรดาเมียของวานรหลังเงิน
ป่าโบราณโดยรอบหนึ่งพันจั้งถูกกวาดจนราบเป็นหน้ากลอง ซากสัตว์อสูรเกลื่อนกลาดไปทั่ว แม้แต่น้ำในแม่น้ำก็ยังถูกย้อมจนแดงฉานไปบ้าง
ตอนนี้หนิงหย่วนดูมอซอไม่น้อย เขานั่งอยู่บนหลังวานรหลังเงินตัวหนึ่ง เลือดเปรอะไปทั้งตัว แต่ไม่ใช่เลือดของเขาเลยสักหยด เสื้อผ้าก็ขาดเป็นรูพรุนไปหมด ทำเอาเขาปวดใจอยู่นาน เพราะนี่คือชุดที่หลิ่วเมิ่งชิงเย็บให้ ปรกติยังแทบไม่กล้าหยิบมาใส่...
ช่างเถอะ ไม่เปลี่ยนมันแล้วละ ต่อไปคงต้องเจอเรื่องแบบนี้อีกไม่รู้กี่หน ขืนเปลี่ยนตัวใหม่ก็ขาดอีกตัว มีหวังได้ปวดใจตายกันพอดี
เจ้าวานรหลังเงินใต้ร่างสั่นเทิ้มด้วยความกลัวภายใต้การกดข่มของหนิงหย่วน มันถูกซัดจนกระดูกหักเอ็นฉีก แล้วจะยังกล้าโลภอยากกินโอสถเซียนอายุวัฒนะอะไรนั่นได้อีก ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย