กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 16 ความรักมักไร้เสียง
หนิงหย่วนอดคิดถึงพ่อแม่ตัวเองไม่ได้ ถ้าเพียงแต่ ถ้าเพียงแต่จะได้เห็นหน้าสักครั้งก็พอใจแล้ว ไม่รู้ว่าป่านนี้พวกท่านจะอยู่ดีมีสุขไหม
ถ้าเป็นไปได้ หนิงหย่วนอยากบอกพวกท่านว่า หลายปีมานี้ตนเองอยู่สุขสบายดี อยู่ดีจริงๆ...
เงียบไปนาน หนิงหย่วนจึงเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่ใสกระจ่างราวน้ำพุเริ่มแดงเรื่อ แต่กลับยิ้มพลางพูดว่า “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าโลกใบนี้จะติดค้างอะไรข้า มีเสียก็ย่อมมีได้ ข้ามีท่านปู่ มีพี่ชิง มีท่านครูจ้าว แล้วก็ยังมีอวิ๋นซู...”
“โลกใบนี้ติดค้างข้าหรือ ไม่เคยเลย... ข้ากลับรู้สึกว่าสิ่งที่โลกใบนี้มอบให้ข้ามีแต่ความหวังดี คนอย่างหนิงหย่วนมีดีอะไรถึงได้คู่ควรกับทั้งหมดนี้ บางทีข้าอาจจะเป็นคนโชคดีที่สุดใต้หล้าแล้วก็ได้!”