ตอนที่ 6 เมล็ดทานตะวันกำมือเดียวรักษาได้สารพัดโรค

ตอนที่ 6 เมล็ดทานตะวันกำมือเดียวรักษาได้สารพัดโรค

หนิงหย่วนแบกเข่งขึ้นหลังพลางมองหมอกเทาที่ค่อยๆ ลอยสูงขึ้น สีหน้าเขาเริ่มแข็งทื่อ พลางพึมพำในใจว่า ‘ชักมีอะไรไม่ชอบมาพากลจริงๆ ไม่รู้ว่าทางป้ายหินนั่นเป็นยังไงบ้าง ถ้าเกิดเปลี่ยนไปอีกก็คงยุ่งยากแล้ว...’

แววตาเขาฉายแววกังวล ดินเลือดที่เตรียมไว้ล่วงหน้าไม่ได้ใช้แต่ก็ไม่ได้ทิ้ง หนิงหย่วนยังคงประเมินอาการบาดเจ็บของคนในเข่งต่ำไปอยู่ดี

ขากลับเขาไม่ได้เดินเร็วนัก เพราะกลัวว่าจะกระแทกกระทั้นจนลมหายใจเฮือกสุดท้ายของอีกฝ่ายหลุดลอยไป และไม่รู้ทำไม ในใจถึงรู้สึกไม่สงบอย่างบอกไม่ถูก

ที่ช่วยคนผู้นี้ไว้ก็ไม่ใช่เพราะหนิงหย่วนใจดีล้นพ้นอะไร ได้มุกหยินมาตั้งเยอะ แถมยังมีมุกราชาผีที่เป็นลาภลอยอีก พูดตามตรงก็นับว่าติดน้ำใจคนผู้นี้อยู่ หนิงหย่วนไม่ชอบติดค้างอะไรใคร