ตอนที่ 219 เขาต้องโดดเดี่ยวมากแน่ๆ

ส่วนบุตรีของนางเองเล่า……

เจ้าศาลามองไปยังทิศทางห้องของอาหลีโดยจิตสำนึก

นางรู้ดีว่าอาหลีหวาดกลัวสถานที่ที่มีคนมากมายเช่นนี้ยิ่งนัก จึงให้นางอยู่ในห้องตั้งแต่เช้าตรู่ มิให้ออกมา

ทว่าในใจของนาง ก็ยังอดไม่ได้ที่จะผุดความหวังเล็ก ๆ ขึ้นมาสายหนึ่ง

หากว่า……หากว่าอาหลีสามารถหลอมรวมเข้ากับบรรยากาศเช่นนี้ได้เหมือนกับจาวจาว จะดีสักเพียงใดกันนะ

ขณะที่นางกำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น

หญิงรับใช้ตัวน้อยคนหนึ่งที่สวมชุดบ่าวไพร่ ถือจานผลไม้ที่หั่นเรียบร้อยแล้วเดินมาด้านหลังของนางอย่างเงียบเชียบ

หญิงรับใช้ผู้นั้นวางจานผลไม้ลง จากนั้นก็เอ่ยประโยคหนึ่งข้างหูของนางด้วยเสียงแผ่วเบายิ่ง

“เจ้าศาลาเจ้าคะ คุณหนูอาหลี……ออกมาแล้วเจ้าค่ะ”

เจ้าศาลาได้ยินเช่นนั้นก็สะดุ้งตกใจ รีบหันศีรษะกลับไปมองทันที