เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
โรงน้ำชา ห้องส่วนตัว
เจ้าศาลานั่งอยู่บนตำแหน่งเจ้าตระกูลด้วยท่าทีสบายอารมณ์ รินชาให้ตนเองอย่างแช่มช้าเนิบนาบ ตลอดทั้งกระบวนการ แม้แต่เปลือกตาก็มิปรายตามองแม้เพียงนิด ปฏิบัติต่อเถาเยาที่อยู่ตรงข้ามประหนึ่งธาตุอากาศอย่างสิ้นเชิง
เถาเยานั่งตัวตรงอย่างสำรวม สองมือวางบนหัวเข่าด้วยความตึงเครียด แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อกาฬเนิ่นนานแล้ว
นางรู้ดีว่า บัดนี้อีกฝ่ายกำลังสร้างแรงกดดันแก่ตน นางต้องข่มอารมณ์เอาไว้ให้มั่น
เนิ่นนานผ่านไป เจ้าศาลาจึงวางถ้วยชาลงในที่สุด ยกสายตาอันเฉียบคมคู่นั้นขึ้นมองเถาเยา
“พูดมาเถอะ”
“พูดอะไรกันหรือเจ้าคะ” เถาเยาแสร้งทำเป็นสงบนิ่งแล้วเอ่ยถามกลับ
“พูดเรื่องการ ‘เกิดใหม่’ ของเจ้า” เจ้าศาลาเอ่ยสั้นกระชับได้ใจความ
เถาเยาสูดหายใจเข้าลึก นางรู้ดีว่านี่คือข้อต่อรองเดียวของตน จำต้องใช้ให้เป็นประโยชน์
นางมิได้ตอบโดยตรง ทว่าเอ่ยถามกลับ “ท่านเจ้าศาลา ท่านเชื่อหรือไม่ว่าในโลกใบนี้ จะมีผู้ใดสามารถมีชีวิตอยู่ได้ถึงสองภพชาติ”