ตอนที่ 190 ผู้คนต่างฮือฮา

“มีเซียนแพทย์จ้าวอยู่ ด่านแรกนี้ยังจะมีอะไรกันให้ต้องลุ้นอีกล่ะ”

“นั่นสิ ข้าว่าคนอื่น ๆ ก็แค่มาวิ่งตามเป็นไม้ประดับกันทั้งนั้น”

“ไอ้หมอนั่นที่สวมหน้ากากก็ขึ้นไปด้วยหรือ ช่างไม่เจียมกะลาหัวจริง ๆ ประเดี๋ยวอย่าส่งกระดาษเปล่าขึ้นมาเชียวล่ะ มิฉะนั้นคงได้ขายหน้าผู้คนไปทั่วแน่!”

เถาเยานั่งอยู่แถวหน้าของที่นั่งแขกผู้มีเกียรติ พลางฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของฝูงชนอย่างลำพองใจ มองดูท่าทางของจ้าวซิงหัวที่ถูกห้อมล้อมประหนึ่งดวงดาวล้อมจันทร์ ความอัดอั้นตันใจก็ผ่อนคลายลงไปบ้างเล็กน้อย

นางปรายตามองเซิ่งหมิงชิงที่นั่งอยู่ตรงมุมห้องอย่างเย็นชา มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน

เจ้าตัวแสร้งทำเป็นผีเป็นสาง รอขายหน้าได้เลย!

ส่วนจาวจาวหาที่นั่งที่ไม่สะดุดตานั่งลง สีหน้านิ่งสงบไร้ระลอกคลื่น ราวกับไม่ใส่ใจการประลองบนเวทีแม้แต่น้อย

เฮ่อหลินยวนข้างกายนางเอนกายอย่างเกียจคร้าน ดวงตาจิ้งจอกแฝงแววขบขันอยู่เสี้ยวหนึ่ง: “น้องหญิง เจ้าเชื่อจริง ๆ หรือว่าเจ้าคนโง่นั่นจะทำได้”

จาวจาวประคองถ้วยชาขึ้นมา เป่าฟองชาเบา ๆ: “ข้ามิได้เชื่อ ข้าเพียงคิดว่า ต่อให้เขาพ่ายแพ้ ก็ยังดีกว่าให้อยู่ทำลายจวนอ๋องพังราบ”

เฮ่อหลินยวนได้ยินเช่นนั้น ก็หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ