ตอนที่ 184 เหตุใดจึงเกลียดเขา?

บรรดาเหล่าทหารหาญฟังแล้วงงงวยจับต้นชนปลายไม่ถูก ทว่าก็ยังคงพยายามเลียนแบบท่าทางของเขา ปรับเปลี่ยนท่วงท่าของตนเอง

การฝึกฝน เริ่มต้นขึ้นอีกครา

“ยกทวน!”

“เปิดฉากยิง!”

“ปัง!”

ครานี้ เสียงปืนนับว่าพร้อมเพรียงขึ้นมาบ้างแล้ว

ทว่าอัตราการยิงเข้าเป้า ยังคงน่าเวทนาจนมิอาจทนดูได้

ใบหน้าของเฮ่อเจวี๋ย ดำคล้ำจนมืดทะมึนราวก้นกระทะ

เวลา ค่อย ๆ เคลื่อนผ่านไปทีละเสี้ยววินาที

ดวงตะวันค่อย ๆ ลอยคล้อยต่ำลงทางทิศประจิม ย้อมสนามยิงเป้าทั่วทั้งแห่งด้วยแสงอัสดงสีทองอร่าม