ตอนที่ 176 ชำระแค้น

โทสะดั่งอัสนีบาตของจักรพรรดิซู่เฟิง ทำให้ทั่วทั้งโถงหลักสุสานหลวงตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า

ประโยคที่ว่า “พวกเจ้าต่างหากที่เป็นหนอนบ่อนไส้แผ่นดินตัวจริง” ประหนึ่งการตบหน้าฉาดใหญ่ ฟาดลงบนใบหน้าของข้ารับใช้ทุกคนที่มีส่วนร่วมในการใส่ร้ายอย่างรุนแรงจนแสบร้อนไปหมด

พรรคพวกขององค์รัชทายาทคุกเข่าอยู่บนพื้น ตัวสั่นเทาราวกับตะแกรงร่อนข้าว แม้แต่ศีรษะก็ยังไม่กล้าเงยขึ้นมา

พวกเขาคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ แผนการที่พวกเขาคิดว่าไร้รอยต่อและกุมชัยชนะไว้ในมืออย่างแน่นอน เหตุใดจึงเดินมาถึงจุดนี้ได้

ฤกษ์ฟ้า ชัยภูมิ และมวลชน พวกเขาล้วนครองความได้เปรียบไว้หมดสิ้น

นิมิตสวรรค์อันพิศวงนั้นเป็นค่ายกลที่พวกเขาทุ่มเงินมหาศาลจ้างยอดฝีมือมาวางเอาไว้

นักพรตเสวียนเจินเป็นผู้ตรัสรู้มรรคชั้นสูงที่ได้รับความเคารพนับถือยิ่งในเมืองหลวง คำพูดของเขามีน้ำหนักอย่างยิ่ง

วิชาคุณไสยยิ่งเป็นข้อห้ามสูงสุดอันดับหนึ่งของราชวงศ์ เมื่อใดที่แปดเปื้อน แม้เป็นเทพเซียนก็ยากจะช่วยพ้น

ท้ายที่สุด ยังมีเซิ่งจางจือผู้นี้ที่เป็น “พยานบุคคล” จากจวนโหวผิงหนาน

ทุกห่วงร้อยประสาน วางค่ายทีละก้าว