ตอนที่ 124 การไถ่บาป

บรรดาบ่าวไพร่ในจวนอ๋องต่างยิ่งเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมา

พวกเขารับใช้คุณชายห้ามานานหลายปีเพียงนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นว่ามีคนสามารถพูดคุยกับเขาได้อย่างเป็นปกติในสภาวะที่เขา “ปิดกั้นตนเอง” เช่นนี้ได้ ทั้งยังทำให้เขายินยอมรับปากคำขอ กระทั่งดึงเขาออกมาจากห้องได้อีกด้วย!

ท่านหญิงหยวนจาวผู้นี้ ช่างน่าอัศจรรย์เกินไปแล้วกระมัง!

อ๋องจิ้นเฮ่ออวี่ชวนมองดูภาพเหตุการณ์นี้ ในใจทั้งปลาบปลื้มยินดีและทอดถอนใจระคนกัน

เขาเดินมาตรงหน้าจาวจาว ลูบศีรษะของนางเบา ๆ แล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “จาวจาว บอกท่านพ่อซิ เจ้าทำให้พี่ห้าของเจ้ายอมเชื่อฟังได้อย่างไรกัน”

จาวจาวหัวเราะคิกคัก เชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจ “นี่เป็นความลับระหว่างพวกเรา ไม่อาจบอกท่านพ่อได้เจ้าค่ะ”

จากนั้น นางก็หันไปพูดกับเฮ่อเจ๋ออวี้ว่า “พี่ห้า ฟ้ามืดค่ำแล้ว ท่านกลับไปพักผ่อนก่อนเถิด จำที่พวกเราตกลงกันไว้ให้ดีนะ พรุ่งนี้ข้าจะมาหาท่านเพื่อเล่นด้วยกัน!”

เฮ่อเจ๋ออวี้ “มอง” นางแวบหนึ่ง แม้จะมองสีหน้าของนางไม่ชัดเจน ทว่ากลับสัมผัสได้ถึงความร่าเริงเปี่ยมสุขในน้ำเสียงของนาง

เขาพยักหน้าเงียบ ๆ จากนั้นจึงให้บ่าวไพร่ช่วยประคองตนเองกลับห้องไป

เมื่อมองแผ่นหลังของเฮ่อเจ๋ออวี้ แม้จะยังคงดูโดดเดี่ยว ทว่ามิทราบเพราะเหตุใด กลับมีปราณชีวิตเพิ่มขึ้นมาเสี้ยวหนึ่งมากกว่าแต่ก่อน