ตอนที่ 112 ระแวดระวัง

เฮ่อกุยหลานและ “องครักษ์ขนปีกเหมันต์” ใต้บังคับบัญชาของเขาล้วนเป็นทหารชั้นยอดผู้ผ่านศึกมานับร้อย ดั่งพยัคฆ์โถมเข้าฝูงแกะ ดุจฟันแตงหั่นผัก เพียงไม่ถึงหนึ่งก้านธูป ก็จบสิ้นแล้วการต่อสู้

ทหารเสนาร้างแคว้นหลาน 500 นาย ส่วนใหญ่ถูกสังหารคาที่ เหลือเพียงรองแม่ทัพปาถูที่เป็นหัวขบวนกับองครักษ์ใกล้ชิดสิบกว่าคนที่ถูกจับเป็น

ยามที่เฮ่อกุยหลานผู้ชุ่มโชกไปด้วยเลือดคุมตัวเชลยเดินออกมาจากถ้ำ สายตาที่เขามองจาวจาวก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงแล้ว

ที่แท้ก็เป็นคุณหนูน้อยผู้นี้เองหรือที่ทายที่ซ่อนตัวของพวกเขาออก?

ตกตะลึง เลื่อมใส ไม่อยากจะเชื่อ และยังมีความ... ยำเกรงอยู่อีกเสี้ยวหนึ่ง

เขาเดินมาตรงหน้าจาวจาว มองนางนิ่งอยู่อย่างนั้น มองอยู่ครู่ใหญ่ จึงเค้นคำพูดสองสามคำออกมาจากซอกฟันได้

“เดิมทีนึกว่าทางฝั่งข้ามีคนทรยศ ทว่า กลับถูกเจ้าลากตัวออกมาเสียได้”

“เจ้า... รู้ได้อย่างไร?”

จาวจาวยิ้มอย่างลึกลับ “เจ้าลองเดาดูสิ~”

เฮ่อกุยหลาน “...”