ตอนที่ 107 ไม่เสียใจภายหลัง

เซี่ยเยี่ยนหลี่หลับตาลง ในใจบังเกิดความสิ้นหวังเอ่อล้น

เขาหวนนึกถึงชีวิตของตนเอง ตั้งแต่วัยเยาว์ก็เป็นองค์รัชทายาทผู้แบกรับความหวังอันยิ่งใหญ่ แบกรับน้ำหนักของคนทั้งประเทศ

ต่อมาบ้านเมืองพินาศตระกูลล่มสลาย เขาก็เปลี่ยนจากองค์รัชทายาทผู้สูงศักดิ์กลายเป็นนักโทษ กลายเป็นทาสรับใช้ที่ผู้ใดก็รังแกได้

ผ่านพ้นวสันต์และสารทมานับครั้งไม่ถ้วน

หิวโหยเหน็บหนาวถาโถม ศักดิ์ศรีสูญสิ้นจนหมด

จนกระทั่งได้พบจาวจาว เขาถึงได้รู้รสชาติของการได้รับการห่วงใยและการให้เกียรติ

ประหนึ่งคนที่อยู่ในความมืดมิดชั่วกัปชั่วกัลป์ ในที่สุดก็ได้พบพานประกายแสงสว่างสายหนึ่ง…

คุณหนูน้อยผู้นั้นจะคอยเตรียมสำรับอาหารร้อน ๆ ให้เขา จะคอยเฝ้าอยู่ข้างเตียงยามเขาเจ็บป่วย และจะเชื่อใจเขาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ทว่ายามนี้ ทุกสิ่งล้วนต้องจบสิ้นแล้ว