ตอนที่ 96 ร้ายกาจ

เหล่าเพื่อนร่วมชั้นฉลาดกว่าเถาเยาไม่น้อย อย่างไรเสียต่างก็เป็นรุ่นเยาว์แห่งตระกูลขุนนาง ก่อนจะกระจ่างในสถานการณ์ย่อมไม่แสดงจุดยืนของตนออกมา

เพียงแต่ลอบสังเกตการณ์อยู่อย่างเงียบงัน

ขณะเดียวกันก็ตีตราเถาเยาว่าเป็นคนโง่เขลาผู้หนึ่งไปแล้ว

นึกดูแคลนขึ้นมาอีกครา

ทั้งยังขีดเส้นแบ่งให้ชัดเจน

หากมิใช่เห็นแก่หน้าอาจารย์ของนางที่เป็นเซียนแพทย์ ทุกคนคงแยกย้ายกันไปนานแล้ว

เถาเยาหันกลับไปมอง “หากเพียงเพื่อความสะใจชั่ววู่แล้วตบหน้าผากบวมแสร้งทำเป็นเจ้าอ้วน ทั้งยังล่วงเกินสำนักศึกษาหลวง... เช่นนั้นก็คงได้ไม่คุ้มเสียจริง ๆ”

“พวกเจ้าว่าถูกหรือไม่”

เหล่าเพื่อนร่วมชั้นนิ่งเงียบไม่ส่งเสียง ท่าทางคล้ายไม่สนิทสนมกับเถาเยาแม้แต่น้อย

นาง : ???